“De discipel dan die Jezus liefhad, zei tegen Petrus: Het is de Heere!” (Johannes 21:7a)
Nadat de discipelen de hele nacht tevergeefs gevist hadden op de zee van Tiberias, voeren ze terug naar de kust.
En toen het ochtend geworden was, stond Jezus aan de oever, maar de discipelen wisten niet dat het Jezus was.
Jezus dan zei tegen hen: Kinderen, hebt u niet iets voor bij het eten?
Zij antwoordden Hem: Nee.
Kort was hun antwoord op deze vriendelijke vraag.
Jezus zei tegen hen: Werp het net uit aan de rechterkant van het schip en u zult vinden. Dus wierpen zij het net uit en zij konden het niet meer trekken vanwege de grote hoeveelheid vissen.
De discipel die Jezus liefhad, zei tegen Petrus: Het is de Heere!
Het was Johannes die dit opmerkte, hij herkende op dat ogenblik Jezus.
Toen Petrus hoorde dat het de Heere was, sloeg hij het bovenkleed om, want hij was ongekleed, en wierp zich in de zee.
Onstuimige Petrus! Hij verlangde naar Jezus met heel zijn hart en kon niet langer wachten.
De andere discipelen kwamen met het scheepje, want zij waren niet ver van het land verwijderd, en sleepten het net met de vissen.
Opnieuw een wonderbaarlijke visvangst!
Wat een bemoediging voor Gods kinderen dat Jezus voorziet, zelfs als zij Hem niet hadden verwacht.