“Ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.” (Romeinen 8:23)
Paulus spreekt over het lijden van de schepping; het geschapene als geheel en mensen in het bijzonder zuchten hieronder. Paulus wil de gemeente bemoedigen: wacht op God en verwacht het van Hem. Want gelovigen zijn kinderen van God en samen met Jezus erfgenamen van Zijn Koninkrijk. Dat is het toekomstbeeld dat Paulus schetst.
Gods Geest speelt daarin een heel belangrijke rol. In de verzen hiervoor vertelt Paulus dat gelovigen kinderen van God worden doordat de Geest in hen woont. Door de Geest kunnen we de macht van de zonde overwinnen. Dat is fundamenteel, want soms heeft het lijden in de wereld te maken met verkeerd handelen of nalatigheid van ons mensen. En onze invloed kan groter zijn dan we denken—zeker wanneer we kijken naar wat we samen als gemeenschap doen.
Paulus spreekt drie keer over zuchten.
- Allereerst zucht de schepping als geheel. Alles wat God gemaakt heeft, lijdt onder allerlei vormen van kwaad.
- Veel problemen lijken te groot of niet oplosbaar, zelfs voor gelovigen. Daarom zuchten wij mee.
- De Heilige Geest zucht óók mee. Niet omdat het voor God hopeloos is, maar als teken dat Hij solidair is met ons en met de schepping.
Weet dat dit lijden niet Gods bedoeling is. Hij heeft alles goed gemaakt, en zo zal het opnieuw worden wanneer Jezus terugkomt!