“Laat geen verderfelijke taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goeddoen aan wie ze hoort.” (Efeze 4:29, NBV21)
Wat kunnen woorden veel kwaad aanrichten… Op verschillende plaatsen in de Bijbel worden we daarvoor gewaarschuwd. Jakobus vergelijkt onze tong met een vuur dat ons hele leven in brand zet. Dat vuur kan onze medemensen verwonden, ook als we hen niet fysiek kwaad doen. Leugens en geroddel kunnen iemands leven grondig verpesten. Scherpe woorden kunnen pijn doen en littekens achter laten. Misschien ken je daar voorbeelden van, uit je eigen leven of uit je omgeving.
In Efeze 4:31 schrijft Paulus over “bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster” en in Kolossenzen 3:8-9 over laster, schandelijke taal en leugens. Al die dingen horen bij de zonde, bij “de oude mens met zijn daden”, en daarom horen ze niet meer thuis in het leven van een christen. Een hart dat God liefheeft, kan geen “verderfelijke taal” uitslaan. We moeten daar radicaal afstand van nemen.
In plaats daarvan worden we opgeroepen om opbouwende dingen te zeggen die andere mensen goed doen en hun geloof sterker maken. Want ook positieve woorden hebben grote invloed! Ken je ook daar voorbeelden van? Kan jij vandaag iemand opbouwen door goede woorden te spreken?