“Maar de wijsheid die van boven is, is ten eerste rein, vervolgens vreedzaam, welwillend, voor rede vatbaar, vol barmhartigheid en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd.” (Jakobus 3:17)
Gisteren lazen we hoe dwaas “de wijsheid van de wereld” eigenlijk is. Daar tegenover staat “de wijsheid die van boven is”. Die wijsheid komt rechtstreeks van God.
Jakobus zet beide soorten wijsheid tegenover elkaar. Aardse wijsheid noemt hij “natuurlijk en duivels”. Deze wijsheid wordt gekenmerkt door “bittere afgunst en eigenbelang”. Daar zit de wereld helaas vol mee, en de gevolgen daarvan ondervinden we dagelijks. De wijsheid van boven is heel anders, zoals je in onze dagtekst kunt zien!
Wijsheid is dus niet beperkt tot intelligentie of theoretische kennis. Ze heeft ook een sterke morele kant. Ze komt tot uiting in “een goede levenswandel” en “goede vruchten.”
Deze “wijsheid van boven” hebben wij mensen niet in onze vingers. Ook niet als we opnieuw geboren zijn. Maar dat hoeft ons niet te ontmoedigen. Laten we opnieuw naar Jakobus luisteren: “En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden.” (Jakobus 1:5) Dat vraagt wel een nederige houding. Want als we God om wijsheid vragen, erkennen we daarmee dat onze eigen wijsheid tekort schiet. Hoe sta jij daar in? Voel je je afhankelijk van Gods wijsheid, of denk je dat je het zelf wel redt?