Huwelijk

Wat zegt de Bijbel over man en vrouw zijn in het huwelijk?

Het eerste mensenpaar

Toen God uit een van Adams ribben een vrouw vormde en haar bij hem bracht, riep Adam uit: “Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees!” (Genesis 2:23). Een unieke vereniging van twee elkaar aanvullende wezens, geschapen naar het beeld van God (Genesis 1:27) en samengesmeed tot ‘één vlees’ (Genesis 2:24, een verwijzing naar geslachtsgemeenschap), die gezag over de wereld kregen. God ontwierp het mannelijk en vrouwelijk lichaam niet alleen voor de voortplanting, maar ook als een symbolische verwijzing naar de toekomstige vereniging tussen het geestelijke en het fysieke: de ultieme bruiloft van de Bruidegom (Jezus Christus) met Zijn bruid (de Kerk) zoals beschreven in Efeziërs 5:25-27 en Openbaring 19:7-9; 21:1-2.

Toen God de vrouw schiep, was Zijn idee voor haar dan ook dat zij:

  • een partner zou zijn met haar man in alle taken die aan het paar gegeven waren;
  • haar verbintenis met haar man zou eren op dezelfde manier als ze van Jezus Christus mocht verwachten dat Hij Zijn huwelijk met Zijn bruid eert;
  • het feit zou respecteren dat, net zoals Jezus Christus het Hoofd van de Kerk is, haar man het hoofd zou zijn en de leider van de gezinseenheid.

Het is belangrijk om op te merken dat het derde punt geen gebod is om de vrouw te benadelen. Menselijke huwelijken weerspiegelen de verbondsrelatie tussen Christus en de Kerk en we moeten allemaal Christus accepteren als het Hoofd van onze Kerk. Als Zijn bruid mogen we er niet vanuit gaan dat we dezelfde autoriteit hebben als Hij. Betekent dit dat de man de vrouw mag ‘overheersen’? Nee, helemaal niet. Christus offerde Zichzelf op voor de Kerk, en ging daarin zo ver dat Hij zijn leven voor haar gaf. Op dezelfde manier moet de man zijn vrouw liefhebben als zijn eigen lichaam (Efeziërs 5:25-28) en dezelfde toewijding aan haar hebben. Er is in een huwelijk voor geen van beide partijen plaats voor egocentrisme.

Theorie moet praktijk worden

Gods besluit dat de man dient te ‘heersen’ over de vrouw (Genesis 3:16) had niet als doel dat hij de vrouw zou haten. Denk eens na over dit praktische aspect: als beide partijen in alle aspecten van hun huwelijk dezelfde autoriteit willen uitoefenen, zal het waarschijnlijk op een mislukking uitlopen. En dat is niet wat God in gedachten had. Zoals Jezus in Matteüs 12:25 zei: “Een huis dat tegen zichzelf verdeeld is, zal niet standhouden.” Dit betekent natuurlijk ook dat een vrouw, zolang ze de mogelijkheid heeft om zelf haar man te kiezen (wat helaas niet in alle delen van de wereld het geval is), er goed aan doet een verstandige keuze te maken. Bid nu al voor je eventuele echtgenoot en laat je niet verleiden om een huwelijk aan te gaan dat een ‘ongelijk span‘ genoemd kan worden (2 Korintiërs 6:14).

Als je echtgenoot niet gelovig is, behandelt hij je wellicht niet zoals Christus zijn bruid koestert. Dat wil niet zeggen dat je hem moet verlaten als je al getrouwd bent, want door het ‘respectvolle en zuivere gedrag’ van een vrouw kan een man die ongelovig is, voor het geloof gewonnen worden (1 Petrus 3:2) en voor de eeuwigheid gered worden.

Nogmaals, Gods doel was niet om vrouwenonderdrukking te promoten of om vrouwen binnen het huwelijk te benadelen. Integendeel, Hij heeft voorzorgsmaatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de man zijn vrouw goed behandelt en dat er ruimte is voor haar verlangens en inbreng als gevolg van het respect en de liefde die hij voor haar heeft. Sterker nog, zoals 1 Petrus 3:7 ons waarschuwt, kunnen mannen die hun vrouw mishandelen verwachten dat hun gebeden belemmerd worden, als ze geen begrip voor hun vrouw hebben en haar niet als ‘zwakkere’ eren. God waardeert vrouwen net zoveel als Hij mannen waardeert (Galaten 3:28).

Wat ziet God als een ‘reine levenswandel in de vreze des Heeren’?

Eigenlijk zouden alle christenen, mannen en vrouwen, rekening moeten houden met het volgende. We zijn allemaal de bruid en ons respectvolle en zuivere gedrag als christenen kan veel ongelovigen overtuigen van de waarheid van het Evangelie. God houdt van de onvergankelijke schoonheid van “een zachtmoedige en stille geest”, die heel kostbaar is in Zijn ogen (1 Petrus 3:4). Echtgenotes stellen hun vertrouwen op God; ze doen goed en hebben geen angst vanwege hun geloof in Hem (1 Petrus 3:6). Laten we eens kijken naar een paar verzen over ‘echtgenote zijn’.

  • “Een deugdelijke vrouw is de kroon van haar man, maar zij die hem beschaamd maakt, is als verrotting in zijn beenderen” (Spreuken 12:4)
  • “Want zo tooiden zich voorheen ook de heilige vrouwen, de op God hoopten, en hun eigen mannen onderdanig waren.” (1 Petrus 3:5)
  • “Wie zal een deugdelijke vrouw vinden? Haar waarde gaat die van robijnen te boven. Op haar vertrouwt het hart van haar echtgenoot, en bezit zal hem niet ontbreken. Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven.” (Spreuken 31:10-12. De verzen die volgen zijn een verdere lofzang op haar prachtige deugden).

Op welke manier moet een vrouw met haar man omgaan? Wat is haar rol?

Het hebben van een zachtmoedige en stille geest betekent niet dat de vrouw zelf geen initiatief kan nemen of geen leiderschap kan uitoefenen, zoals we zojuist lazen in Spreuken 31. Hier wordt de godvruchtige vrouw afgeschilderd als een ondernemer die een akker heeft gekocht (vers 16), een levendige handel drijft (vers 24), haar huishouden vakkundig leidt (vers 15) en met wijsheid onderwijst (vers 26). Ze wordt beschreven als “veel kostbaarder dan robijnen” (vers 10) en geprezen door haar man en kinderen (vers 28). Ze doet haar man “goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven” (vers 12). Het hart van haar man “vertrouwt op haar, en het zal hem aan niets ontbreken” (vers 11).

Een man die zijn vrouw volledig vertrouwt en haar prijst, is een man die zich gerespecteerd en geliefd voelt. De man heeft een ereplaats in de samenleving: hij is “bekend in de poorten als hij zit tussen de oudsten van het land” (vers 23) – een positie die versterkt wordt door de uitmuntendheid van zijn vrouw.

Spreuken 31 is eigenlijk een uitstekende ‘leidraad’ voor de rol van een vrouw in het huwelijk. Het toont haar als een assertief, proactief individu dat haar man ondersteunt en voor haar gezin zorgt. Haar eerste prioriteit is echter om hem bij te staan als zijn helper (Genesis 2:18-20). Is ‘helper’ of ‘hulp’ een denigrerende of vrouwonvriendelijke term? Nee! Zelfs de Here God Zelf wordt Helper genoemd in Psalm 28:7, en dat geldt ook voor de Heilige Geest (Johannes 14:26).

Heeft de vrouw persoonlijke ‘plichten’ tegenover haar man?

Vrouwen zijn niet ‘in dienst’ bij hun mannen. De bovengenoemde paragrafen laten zien dat God echtgenoten aanspoort om hun ‘gezag’ over hun vrouwen niet te misbruiken. Jezus was nooit van plan om Zijn bruid, de Kerk, slecht te behandelen en het is Zijn verbondsrelatie met de Kerk die menselijke huwelijken moeten weerspiegelen. 1 Korintiërs 7:1-5, waar de principes voor het huwelijk worden besproken, sluit hierbij aan. Beide echtgenoten hebben dezelfde ‘verantwoordelijkheden’ en rechten, en moeten het eens zijn over wat er in de echtelijke slaapkamer gebeurt. Merk op dat in dit opzicht wat de Bijbel niet zegt net zo belangrijk is als wat er wel staat. Er staat niet dat vrouwen dit of dat ‘moeten’ doen of laten. Voor meer informatie over het huwelijk en wat daarbij komt kijken, kun je onze sectie over het huwelijk en seksualiteit bekijken.

Heeft de echtgenoot ‘plichten’, persoonlijke of andere, tegenover zijn vrouw?

Veel aspecten zijn al behandeld in de bovenstaande paragrafen, maar misschien is het interessant om te kijken naar een bekende huwelijksgelofte, namelijk dat de man zijn vrouw ‘geborgenheid’ moet geven en voor haar moet ‘zorgen’. De Bijbel specificeert dit niet echt. Maar het is logisch dat, als hij van haar houdt, een man zijn uiterste best zal doen om zijn vrouw veilig te laten voelen en geeft wat ze nodig heeft. En hij mag haar, of een van hun kinderen, geen honger laten lijden of op een andere manier verwaarlozen. Als hij dat wel doet, is hij “erger dan een ongelovige” (1 Timotheüs 5:8).

Zegt de Bijbel iets over een slechte echtgenote?

Zoals we al gezien hebben, is het niet goed om haar man te schande te maken (Spreuken 12:4): dat zal haar man haar kwalijk nemen. De baas over hem spelen is ook niet goed (1 Korintiërs 11:9) en ruzie met hem maken ook niet (Spreuken 21:9) – beide duiden op gebrek aan respect voor hem. Het is duidelijk dat hem ontrouw zijn geen optie is, zoals Hebreeën 13:4 ons herinnert.

Ten slotte

In het algemeen zijn de woorden van Jezus in Lucas 6:31 en Matteüs 7:12 hier heel toepasselijk: wat je wilt dat je partner voor jou doet, doe dat ook voor hem/haar. Het werkt beide kanten op!

📁 ,
Wat zegt de Bijbel over man en vrouw zijn in het huwelijk?
Huwelijk

Het eerste mensenpaar

Toen God uit een van Adams ribben een vrouw vormde en haar bij hem bracht, riep Adam uit: “Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees!” (Genesis 2:23). Een unieke vereniging van twee elkaar aanvullende wezens, geschapen naar het beeld van God (Genesis 1:27) en samengesmeed tot ‘één vlees’ (Genesis 2:24, een verwijzing naar geslachtsgemeenschap), die gezag over de wereld kregen. God ontwierp het mannelijk en vrouwelijk lichaam niet alleen voor de voortplanting, maar ook als een symbolische verwijzing naar de toekomstige vereniging tussen het geestelijke en het fysieke: de ultieme bruiloft van de Bruidegom (Jezus Christus) met Zijn bruid (de Kerk) zoals beschreven in Efeziërs 5:25-27 en Openbaring 19:7-9; 21:1-2.

Toen God de vrouw schiep, was Zijn idee voor haar dan ook dat zij:

  • een partner zou zijn met haar man in alle taken die aan het paar gegeven waren;
  • haar verbintenis met haar man zou eren op dezelfde manier als ze van Jezus Christus mocht verwachten dat Hij Zijn huwelijk met Zijn bruid eert;
  • het feit zou respecteren dat, net zoals Jezus Christus het Hoofd van de Kerk is, haar man het hoofd zou zijn en de leider van de gezinseenheid.

Het is belangrijk om op te merken dat het derde punt geen gebod is om de vrouw te benadelen. Menselijke huwelijken weerspiegelen de verbondsrelatie tussen Christus en de Kerk en we moeten allemaal Christus accepteren als het Hoofd van onze Kerk. Als Zijn bruid mogen we er niet vanuit gaan dat we dezelfde autoriteit hebben als Hij. Betekent dit dat de man de vrouw mag ‘overheersen’? Nee, helemaal niet. Christus offerde Zichzelf op voor de Kerk, en ging daarin zo ver dat Hij zijn leven voor haar gaf. Op dezelfde manier moet de man zijn vrouw liefhebben als zijn eigen lichaam (Efeziërs 5:25-28) en dezelfde toewijding aan haar hebben. Er is in een huwelijk voor geen van beide partijen plaats voor egocentrisme.

Theorie moet praktijk worden

Gods besluit dat de man dient te ‘heersen’ over de vrouw (Genesis 3:16) had niet als doel dat hij de vrouw zou haten. Denk eens na over dit praktische aspect: als beide partijen in alle aspecten van hun huwelijk dezelfde autoriteit willen uitoefenen, zal het waarschijnlijk op een mislukking uitlopen. En dat is niet wat God in gedachten had. Zoals Jezus in Matteüs 12:25 zei: “Een huis dat tegen zichzelf verdeeld is, zal niet standhouden.” Dit betekent natuurlijk ook dat een vrouw, zolang ze de mogelijkheid heeft om zelf haar man te kiezen (wat helaas niet in alle delen van de wereld het geval is), er goed aan doet een verstandige keuze te maken. Bid nu al voor je eventuele echtgenoot en laat je niet verleiden om een huwelijk aan te gaan dat een ‘ongelijk span‘ genoemd kan worden (2 Korintiërs 6:14).

Als je echtgenoot niet gelovig is, behandelt hij je wellicht niet zoals Christus zijn bruid koestert. Dat wil niet zeggen dat je hem moet verlaten als je al getrouwd bent, want door het ‘respectvolle en zuivere gedrag’ van een vrouw kan een man die ongelovig is, voor het geloof gewonnen worden (1 Petrus 3:2) en voor de eeuwigheid gered worden.

Nogmaals, Gods doel was niet om vrouwenonderdrukking te promoten of om vrouwen binnen het huwelijk te benadelen. Integendeel, Hij heeft voorzorgsmaatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de man zijn vrouw goed behandelt en dat er ruimte is voor haar verlangens en inbreng als gevolg van het respect en de liefde die hij voor haar heeft. Sterker nog, zoals 1 Petrus 3:7 ons waarschuwt, kunnen mannen die hun vrouw mishandelen verwachten dat hun gebeden belemmerd worden, als ze geen begrip voor hun vrouw hebben en haar niet als ‘zwakkere’ eren. God waardeert vrouwen net zoveel als Hij mannen waardeert (Galaten 3:28).

Wat ziet God als een ‘reine levenswandel in de vreze des Heeren’?

Eigenlijk zouden alle christenen, mannen en vrouwen, rekening moeten houden met het volgende. We zijn allemaal de bruid en ons respectvolle en zuivere gedrag als christenen kan veel ongelovigen overtuigen van de waarheid van het Evangelie. God houdt van de onvergankelijke schoonheid van “een zachtmoedige en stille geest”, die heel kostbaar is in Zijn ogen (1 Petrus 3:4). Echtgenotes stellen hun vertrouwen op God; ze doen goed en hebben geen angst vanwege hun geloof in Hem (1 Petrus 3:6). Laten we eens kijken naar een paar verzen over ‘echtgenote zijn’.

  • “Een deugdelijke vrouw is de kroon van haar man, maar zij die hem beschaamd maakt, is als verrotting in zijn beenderen” (Spreuken 12:4)
  • “Want zo tooiden zich voorheen ook de heilige vrouwen, de op God hoopten, en hun eigen mannen onderdanig waren.” (1 Petrus 3:5)
  • “Wie zal een deugdelijke vrouw vinden? Haar waarde gaat die van robijnen te boven. Op haar vertrouwt het hart van haar echtgenoot, en bezit zal hem niet ontbreken. Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven.” (Spreuken 31:10-12. De verzen die volgen zijn een verdere lofzang op haar prachtige deugden).

Op welke manier moet een vrouw met haar man omgaan? Wat is haar rol?

Het hebben van een zachtmoedige en stille geest betekent niet dat de vrouw zelf geen initiatief kan nemen of geen leiderschap kan uitoefenen, zoals we zojuist lazen in Spreuken 31. Hier wordt de godvruchtige vrouw afgeschilderd als een ondernemer die een akker heeft gekocht (vers 16), een levendige handel drijft (vers 24), haar huishouden vakkundig leidt (vers 15) en met wijsheid onderwijst (vers 26). Ze wordt beschreven als “veel kostbaarder dan robijnen” (vers 10) en geprezen door haar man en kinderen (vers 28). Ze doet haar man “goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven” (vers 12). Het hart van haar man “vertrouwt op haar, en het zal hem aan niets ontbreken” (vers 11).

Een man die zijn vrouw volledig vertrouwt en haar prijst, is een man die zich gerespecteerd en geliefd voelt. De man heeft een ereplaats in de samenleving: hij is “bekend in de poorten als hij zit tussen de oudsten van het land” (vers 23) – een positie die versterkt wordt door de uitmuntendheid van zijn vrouw.

Spreuken 31 is eigenlijk een uitstekende ‘leidraad’ voor de rol van een vrouw in het huwelijk. Het toont haar als een assertief, proactief individu dat haar man ondersteunt en voor haar gezin zorgt. Haar eerste prioriteit is echter om hem bij te staan als zijn helper (Genesis 2:18-20). Is ‘helper’ of ‘hulp’ een denigrerende of vrouwonvriendelijke term? Nee! Zelfs de Here God Zelf wordt Helper genoemd in Psalm 28:7, en dat geldt ook voor de Heilige Geest (Johannes 14:26).

Heeft de vrouw persoonlijke ‘plichten’ tegenover haar man?

Vrouwen zijn niet ‘in dienst’ bij hun mannen. De bovengenoemde paragrafen laten zien dat God echtgenoten aanspoort om hun ‘gezag’ over hun vrouwen niet te misbruiken. Jezus was nooit van plan om Zijn bruid, de Kerk, slecht te behandelen en het is Zijn verbondsrelatie met de Kerk die menselijke huwelijken moeten weerspiegelen. 1 Korintiërs 7:1-5, waar de principes voor het huwelijk worden besproken, sluit hierbij aan. Beide echtgenoten hebben dezelfde ‘verantwoordelijkheden’ en rechten, en moeten het eens zijn over wat er in de echtelijke slaapkamer gebeurt. Merk op dat in dit opzicht wat de Bijbel niet zegt net zo belangrijk is als wat er wel staat. Er staat niet dat vrouwen dit of dat ‘moeten’ doen of laten. Voor meer informatie over het huwelijk en wat daarbij komt kijken, kun je onze sectie over het huwelijk en seksualiteit bekijken.

Heeft de echtgenoot ‘plichten’, persoonlijke of andere, tegenover zijn vrouw?

Veel aspecten zijn al behandeld in de bovenstaande paragrafen, maar misschien is het interessant om te kijken naar een bekende huwelijksgelofte, namelijk dat de man zijn vrouw ‘geborgenheid’ moet geven en voor haar moet ‘zorgen’. De Bijbel specificeert dit niet echt. Maar het is logisch dat, als hij van haar houdt, een man zijn uiterste best zal doen om zijn vrouw veilig te laten voelen en geeft wat ze nodig heeft. En hij mag haar, of een van hun kinderen, geen honger laten lijden of op een andere manier verwaarlozen. Als hij dat wel doet, is hij “erger dan een ongelovige” (1 Timotheüs 5:8).

Zegt de Bijbel iets over een slechte echtgenote?

Zoals we al gezien hebben, is het niet goed om haar man te schande te maken (Spreuken 12:4): dat zal haar man haar kwalijk nemen. De baas over hem spelen is ook niet goed (1 Korintiërs 11:9) en ruzie met hem maken ook niet (Spreuken 21:9) – beide duiden op gebrek aan respect voor hem. Het is duidelijk dat hem ontrouw zijn geen optie is, zoals Hebreeën 13:4 ons herinnert.

Ten slotte

In het algemeen zijn de woorden van Jezus in Lucas 6:31 en Matteüs 7:12 hier heel toepasselijk: wat je wilt dat je partner voor jou doet, doe dat ook voor hem/haar. Het werkt beide kanten op!

📁 ,