Moeten we terugkeren naar de gewoonte om onze baard niet te scheren, zoals Leviticus 19:27 zegt? Deze tekst schrijft: “U mag de zijkanten van uw hoofd niet afscheren en de randen van uw baard mag u niet weghalen.”
Een wet die gegeven is door God
God zelf gaf deze wet aan het volk van Israël toen ze in de woestijn van Sinaï waren. Een baard was in hun cultuur en is in verscheidene culturen vandaag nog steeds, een teken van mannelijke waardigheid. Toen God deze wet gaf, waren de Israëlieten nog maar kort geleden uit Egypte vertrokken, waar mannen gewoon waren hun hoofd kaal te scheren. In Israël werd de baard afgeschoren voor een reinigingsceremonie (Leviticus 14:9), als teken van vernedering (2 Samuel 10:4-5), of als teken van rouw (Jeremia 41:5). Het uittrekken van (baard)haren (Ezra 9:3) was een teken van frustratie, boosheid of rouw.
Andere religies
Aanhangers van heidense religies in die tijd schoren hun baard en hoofd op specifieke manieren in rituelen om de toekomst te voorspellen of om geesten en goden te eren. Het volk van Israël werd verboden om deze gewoonten van de volken rondom hen over te nemen. Lees Leviticus 21:5 en Deuteronomium 14:1. Maar dit betekent niet dat ze hun baard helemaal lang moesten laten groeien en ongekamd moesten laten, zoals Mefiboset deed in 2 Samuel 19:24. Hij had zichzelf niet goed verzorgd en zich niet geschoren als teken van rouw, totdat koning David veilig terugkeerde. Dit was geen algemene regel. De Bijbel geeft eigenlijk geen precieze instructie over haarverzorging, maar het is duidelijk dat wij onszelf goed moeten verzorgen.
Advies voor vandaag
Dit is de enige richtlijn die wij vandaag hebben. Of mensen tegenwoordig een baard dragen is niet de kwestie: onze culturen zijn heel verschillend, maar we moeten wel goed voor ons lichaam zorgen. Dat is immers een tempel van de levende God (1 Korinthe 3:16-17). En we moeten God verheerlijken door onze manier van leven.