Jezus bad: “Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.” (Johannes 17:24)
God is niet eenzaam. In de volmaakte liefdevolle gemeenschap van Vader, Zoon en Heilige Geest is Hij volledig gelukkig. Hij heeft mensen dus niet nodig om een relatie mee te hebben. En toch wil Hij ons laten delen in die eeuwige gemeenschap van liefde. Daarom kwam Jezus Christus naar de aarde en gaf Hij Zijn leven. Hij wil ons laten delen in Zijn heerlijkheid. Dat zal pas volledig werkelijkheid worden in de nieuwe wereld, maar door geloof in Jezus kunnen we er nu al iets van ervaren.
Wanneer onze relatie met God wordt hersteld, vult dat de diepste leegte in ons hart. We blijven behoefte houden aan menselijk contact — dat is een heel natuurlijke wens — maar ons geluk en onze identiteit hangen er niet meer zo sterk van af. Als we in levende verbondenheid met God leven, zijn we niet langer op een existentiële manier eenzaam. Dan wordt er iets diep vanbinnen hersteld.
Jezus zei tegen Zijn leerlingen: “Ik ben met u al de dagen, tot aan de voleinding van de wereld.” (Mattheüs 28:20,). Dat sprak Hij uit op de dag dat Hij naar de hemel terugkeerde. Hij is dus niet lichamelijk bij ons. Ervaar jij desondanks iets van Zijn aanwezigheid in je leven? Waar merk je dat aan? En als Hij nog geen plaats in je leven heeft: mis je Hem?