Simon Petrus zei tegen hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tegen hem: Wij gaan met u mee. Zij gingen naar buiten, en gingen meteen aan boord van het schip; en in die nacht vingen zij niets.” (Johannes 21:3)
Nadat de Heere Jezus was opgestaan uit de dood, verscheen Hij aan enkele vrouwen. Hij zei tegen hen: “Bericht Mijn broeders dat zij naar Galilea moeten gaan, en daar zullen zij Mij zien.” (Mattheüs 28:10)
Dat hadden deze mannen gedaan. Intussen hadden zij Jezus ook zelf gezien toen Hij aan hen verscheen in een huis. Maar Jezus bleef niet bij hen. Hij kwam slechts af en toe “op bezoek.” De discipelen moesten leren om met Hem te leven zonder dat Hij fysiek bij hen was.
Om hun tijd zinvol te gebruiken, ging een groepje leerlingen weer aan de slag in hun oude beroep als vissers. Maar ondanks hun jarenlange ervaring vingen ze de hele nacht niets. Wat moet dat frustrerend zijn geweest. Uren lang hard aan het werk geweest, en dan niet één visje gevangen!
Dezelfde ervaring kun je hebben als “visser van mensen.” Je geeft gehoor aan Jezus’ opdracht om anderen over Hem te vertellen. Je doet je best om het Evangelie uit te leggen. Je probeert mensen ervan te overtuigen hun leven aan Jezus te geven en in Hem te gaan geloven. Maar er gebeurt… helemaal niets. Je zwoegt en ploetert zonder zichtbaar resultaat. En Jezus Zelf lijkt ver weg…
Herken jij je in deze leerlingen? Wat doet het met jou als je werk voor God niets oplevert?
Met dank aan Lumo Project Films (www.lumoproject.com) voor de afbeelding.

