“En zij stenigden Stefanus, terwijl deze Jezus aanriep en zei: Heere Jezus, ontvang mijn geest. En terwijl hij op de knieën viel, riep hij met luide stem: Heere, reken hun deze zonde niet toe! En toen hij dat gezegd had, ontsliep hij.” (Handelingen 7:59-60)
Stefanus was een volgeling van Jezus. Hij stond bekend als “een man vol van geloof en van de Heilige Geest” (Handelingen 6:5). Maar sommige mensen konden hem niet uitstaan. Daarom schakelden ze valse getuigen in om hem te laten arresteren.
In zijn verdedigingsrede herinnerde Stefanus het volk eraan dat hun voorvaders vaak weigerden naar God te luisteren. Toen zei hij dat zijn tijdgenoten hetzelfde deden — of nog erger — door Jezus, de Rechtvaardige, te verwerpen. Deze boodschap maakte de Joodse Raad zo woedend dat ze Stefanus de stad uit sleepten en stenigden.
Stefanus’ laatste woorden lijken opmerkelijk veel op Jezus’ woorden aan het kruis, in de laatste uren voor Zijn dood. Jezus bad voor de soldaten die Hem kruisigden: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen” (Lukas 23:34). Een paar uur later “riep [Jezus] met luide stem en zei: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En toen Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest” (Lukas 23:46).
Hoe kon Stefanus zo op Jezus lijken? Ik denk dat het antwoord te vinden is in Handelingen 7:55. “Hij, vol van de Heilige Geest, hield zijn ogen naar de hemel gericht en zag de heerlijkheid van God, en Jezus, staande aan de rechterhand van God.”
Houd jij je ogen ook op Jezus gericht? Hoe beïnvloedt dat jouw leven?