“De wijsheid die van boven is, is… voor rede vatbaar” (Jakobus 3:17)
Iemand die werkelijk wijs is, beseft dat zijn kennis en inzicht beperkt zijn. Als iemand anders hem tegenspreekt, is hij bereid diens woorden serieus te nemen en er van te leren. Hij probeert niet reflexmatig zijn eigen gelijk te verdedigen, maar staat er voor open gecorrigeerd te worden. Hij laat zich graag door de waarheid overtuigen, om zo te groeien in wijsheid.
Een goed voorbeeld is de apostel Paulus. In zijn jonge jaren was hij een fanatieke tegenstander van het christendom. Hij spande zich er voor in om iedereen die Jezus als Heer beleed, achter de tralies te krijgen. Terugblikkend op die periode zegt hij: “Ik dacht echt bij mijzelf dat ik tegen de Naam van Jezus van Nazareth veel vijandige dingen moest doen.” (Handelingen 26:9) Maar op een dag zag Paulus een verblindend fel licht. Jezus Zelf verscheen hem, en droeg hem op om voortaan Zijn getuige te zijn. Door deze overrompelende verschijning draaide Paulus om als een blad aan de boom. “Daarom, koning Agrippa, ben ik die hemelse verschijning niet ongehoorzaam geweest,” beschrijft hij (Handelingen 26:19). Paulus liet zich tot rede brengen, hij liet zijn verblinde opvattingen corrigeren door echte, hemelse wijsheid.
Slechts weinig mensen worden zo radicaal gecorrigeerd door Jezus Zelf. Maar hoe reageer jij als andere mensen je terechtwijzen? Of als de Bijbel jouw opvattingen tegenspreekt?