“De dagen van onze jaren: daarin zijn zeventig jaren, of, als wij zeer sterk zijn, tachtig jaren, maar het beste daarvan is moeite en verdriet, want het wordt snel afgesneden en wij vliegen heen.” (Psalm 90:10)
Vandaag is de laatste dag van het jaar 2024. Veel mensen voelen zich op oudjaarsdag een tikkeltje melancholiek. Ze blikken terug op het afgelopen jaar en verzuchten: de tijd is omgevlogen!
Mozes verwoordt hetzelfde gevoel een beetje anders in Psalm 90: “Wij vliegen heen.” Hij vergelijkt ons mensen met gras dat ‘s morgens opkomt en ‘s avonds alweer verdort. Ons leven is kort en vluchtig. Zelfs als we hoogbejaard worden, is ons leven als een voorbijgaande droom. Voor je er erg in hebt, is het voorbij. Wat een contrast met de Heere God! Over Hem zegt Mozes: “Al vóór de bergen geboren waren en U de aarde en de wereld voortgebracht had, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God.” (Psalm 90:2)
Bovenstaande observaties kunnen makkelijk leiden tot een fatalistische houding, zo van: ‘Ons leven stelt helemaal niks voor, en het is bovendien vol verdriet. Wat heeft het leven eigenlijk voor zin?’ Maar Mozes gaat een andere kant op. Hij vraagt aan God: “Leer ons zó onze dagen tellen, dat wij een wijs hart verkrijgen.” Hij verwoordt het verlangen wijsheid en verstand te verwerven door de eigen levensdagen te bezien in het perspectief van Gods licht. Herken jij dat verlangen? Sluit dan het jaar 2024 af met dit gebed: ‘Heer, laat mij mijn dagen tellen, zodat ik in wijsheid kan groeien.’