“Dien de HEERE met vreze, verheug u met huiver.”
Psalm 2 spreekt over “vreze” en “huiver”, maar ook over “verheuging”. Deze woorden lijken elkaar uit te sluiten. Maar in deze Psalm worden ze met elkaar verbonden. Hoe moeten we dat begrijpen?
De Heere is een machtige, heilige en majestueuze God. Als we daar even over nadenken en ons realiseren hoe klein en zondig wij zijn, dan vervult dit ons met huiver. God heeft zowel de macht als het recht om ons te verdoemen, en dat zou onze dood betekenen.
Waar komt dit “verheugen” dan vandaan? Dat is mogelijk omdat God niet alleen heilig en rechtvaardig is, maar ook “barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw” (Exodus 34:6). Hij is niet uit op de ondergang van mensen; Hij biedt zondige mensen een vernieuwd leven aan door geloof in Jezus. Hij wil onze God zijn, die ons leven onderhoudt en ons beschermt. Dat vervult ons met ontzag en eerbied, maar ook met grote vreugde: “Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?” (Romeinen 8:31)