‘Maar Petrus antwoordde Hem en zei: Al zouden zij ook allen aanstoot aan U nemen, Ik zal nooit aanstoot aan U nemen. Jezus zei tegen hem: Voorwaar, Ik zeg u dat u deze nacht, voordat de haan gekraaid zal heb hebben, Mij driemaal zult verloochenen.’ (Mattheüs 26:33-34)
Heeft iemand jou wel eens ergens voor gewaarschuwd waarbij je dacht: Nou ja, dat ga ik toch echt niet doen? Het leek Petrus onbestaanbaar dat hij Jezus in de steek zou kunnen laten. Anderen misschien wel, maar hij?
Het komt wel een beetje hoogmoedig over dat Petrus dacht dat hij sterker zou zijn dan zijn vrienden. Hij verzekerde Jezus ervan dat hij trouw zou blijven vanuit een vurig en toegewijd hart. Misschien dacht hij bovendien dat het niet eens mogelijk zou zijn dat Jezus gevangengenomen zou worden. Later zou blijken dat Petrus hier te grote woorden over zichzelf gebruikte. En Jezus wist dat.
Petrus verwachtte misschien wel een complimentje van Jezus bij zijn hartstochtelijke verzekering. Petrus meende oprecht wat hij beloofde. Overkomt ons dat niet allemaal? Beloven iets te doen, of juist niet te doen. En je doet toch het tegenovergestelde. Je vergeet je belofte aan Jezus. Je had iets over Hem kunnen zeggen, maar liet het achterwege. Uit angst voor afwijzing of omdat je de goede woorden niet kon vinden.
Jezus wist hoe Zijn leerlingen zich zouden gedragen. En toch ging Hij door en bleef Hij trouw aan de opdracht die Zijn Vader Hem gegeven had.
Wat herken je in je eigen leven van wat Petrus hier meemaakte?
Afbeelding van Lumo Project Films — www.lumoproject.com