‘Geprezen zei de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkbare erfenis, die in de hemelen bewaard wordt voor u’. (1 Petrus 1:3-4)
Als boodschapper van Jezus schreef Petrus ook 2 brieven aan nieuwe joodse gelovigen om hen te bemoedigen en meer onderwijs over Jezus te geven. Het zijn geen makkelijke zinnen om te lezen. Wat Petrus wilde zeggen is: God, de Vader van onze Heere Jezus Christus, komt alle dank toe omdat Hij zo goed voor ons is. Jezus is opgestaan uit de dood en omdat wij in Hem geloven, zijn we nieuwe mensen geworden. Omdat we nu bij Jezus horen zullen wij eens ook voor altijd bij Jezus leven.
Petrus schreef zijn brieven aan gelovigen die in de minderheid waren in hun omgeving. Ze waren op meerdere manieren vreemdelingen. Als joodse christenen waren ze verdreven uit Jeruzalem. Ze woonden in Klein-Azië, een gebied in wat we nu Turkije noemen. Als christenen leefden ze ook ‘als vreemdelingen’ tussen niet-gelovigen met een heel andere manier van leven. Vanaf het eerste begin kregen christenen te maken met afwijzing en vervolging. Als een herder gaf Petrus aandacht en zorg aan zijn geloofsgenoten die met lijden vanwege hun geloof te maken hadden. In zijn brieven sprak hij hen moed in en leerde hij hun meer over Jezus.
Zijn er andere gelovigen die jou bemoedigen en wat betekenen zij voor jou? Op welke manier kun jij een bemoediging zijn voor andere gelovigen?
Afbeelding van Lumo Project Films — www.lumoproject.com