“Ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste.” (Filippenzen 1:23)
Op het eerste gezicht lijken Paulus’ woorden te passen in de rij uitspraken die we eerder lazen van Job, Jona, Elia en David. Hij verlangt ernaar om “heen te gaan”, te sterven. Toch is er een wezenlijk verschil. Paulus verlangt niet naar de dood uit wanhoop, frustratie, verdriet of uitputting. Integendeel. In een andere brief schrijft hij over zijn verlangen om te sterven: “Wij hebben goede moed en wij hebben er meer behagen in om uit het lichaam uit te wonen en bij de Heere in te wonen.” (2 Korinthe 5:8)
Paulus verlangt dus niet naar de dood, maar naar het leven ná de dood. Sterven is voor hem “winst” (Filippenzen 1:21) omdat hij dan thuis mag komen bij Christus. Dat is zijn grootste verlangen. Hier op aarde heeft hij heimwee naar zijn echte, definitieve thuis bij God.
Paulus’ verlangen wordt gedeeld door talloze andere gelovigen door de eeuwen heen. Muziekgroep Sela vertolkt deze ervaring in een prachtig lied:
Wanneer ik hier mijn ogen sluit,
heet U mij welkom in uw huis.
Ik leef het leven tegemoet,
tot ik U zie en U ontmoet!1
- Het geciteerde lied heet “Nu laat u mij in vrede gaan”. Tekst: Harold ten Cate – muziek: Adrian Roest – © 2014 Stichting Sela Music / Smallstonemediasongs.com
↩︎