“De wijsheid die van boven is, is… ongeveinsd” (Jakobus 3:17)
Als laatste kenmerk van “de wijsheid die van boven is”, noemt Jakobus ongeveinsdheid of oprechtheid. Dit ligt dicht bij de puurheid of reinheid die als eerste kenmerk werd genoemd.
De Heere Jezus vond ongeveinsdheid heel belangrijk. Hij trok fel van leer tegen de huichelachtige houding van de Farizeeën, een bekende en gerespecteerde religieuze groep. Deze mannen gingen bewust midden op straat staan bidden “om door de mensen gezien te worden” (zie Mattheüs 6:5). Als ze geld gaven voor een goed doel, bazuinden ze dat overal rond (zie Mattheüs 6:2). Alles om maar door de mensen geprezen te worden! Dat maakte hun gebeden en giften voor Jezus waardeloos.
Hemelse wijsheid is niet uit op de goedkeuring en lof van andere mensen. Alleen Gods beoordeling van ons leven doet er echt toe. Daarom hoeven we niet de schijn op te houden van een vroom leven — daar prikt God moeiteloos doorheen! Juist oprechtheid is voor Hem waardevol.
Het is makkelijk om te zien waar de Farizeeën de fout in gingen. Wat een opscheppers… Zo huichelachtig zouden wij nooit zijn, toch? Of zijn wij stiekem ook geneigd om ons mooier voor te doen dan we eigenlijk zijn? Op welke punten ben jij daar gevoelig voor?