‘En toen de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, Maria, de moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht om Hem te gaan zalven.’ (Markus 16:1)
‘Maar hij [= een jongeman] zei tegen hen: Wees niet ontdaan. U zoekt Jezus, de Nazarener, de Gekruisigde. Hij is opgewekt! Hij is hier niet; zie de plaats waar ze Hem gelegd hebben.’ (Markus 16:6)
Drie vrouwen gingen in de vroege ochtend na de sabbat op weg naar Jezus’ graf. Zij wilden Zijn lichaam zalven als teken van hun liefde en toewijding. Je kunt je voorstellen dat ze diep verdrietig en vol vragen waren. Er kwam een praktische zorg bij: Het graf was een ruimte in een rotswand. Die ruimte werd afgesloten met een grote steen. Hoe zouden zij deze steen weg kunnen rollen?
Groot was hun verbazing toen ze zagen dat de steen al was verwijderd. Terwijl ze het graf inliepen, ontdekten ze ontdaan een jongeman. Wie was dat? Wat had hij gedaan?! De jongeman beschreef duidelijk bij wiens graf hij zat: Jezus, uit Nazareth. De man die gekruisigd was. Ze stonden echt bij het goede graf en hoorden de verbazingwekkende woorden: Hij is er niet. Niet omdat Zijn lichaam was weggehaald, maar omdat Hij weer leefde! De vrouwen konden het zelf zien: de plek waar het lichaam zou moeten liggen, was leeg.
Ze waren op weg gegaan om een gestorven Jezus te zoeken. Maar Hij was er niet. Hij had gedaan wat Hij beloofd had: Hij was opgestaan! De jubel van de Paasmorgen klonk. En klinkt nog steeds: Jezus leeft!
Hoe hoorde jij voor het eerst over Jezus oftewel: Op welke manier heb jij Jezus ontmoet?