“Geprezen zij de Heere, de God van Israël, want Hij heeft naar Zijn volk omgezien en er verlossing voor tot stand gebracht. […] zoals Hij gesproken had bij monde van Zijn heilige profeten, die er door de eeuwen heen geweest zijn.” (Lukas 1:68-70)
Zacharias en zijn vrouw Elizabeth hadden jarenlang gehoopt op een kind, maar dat was nooit gekomen. Ze waren inmiddels beiden op leeftijd en hadden hun droom losgelaten.
Op een dag mocht Zacharias als priester in de tempel dienst doen. Een mooie en betekenisvolle taak! Toen hij bezig was een reukoffer aan God te brengen, stond er ineens een engel naast hem. Wat een schrik! De engel kwam met goed nieuws: “Uw gebed is verhoord en uw vrouw Elizabet zal u een zoon baren en u zult hem de naam Johannes geven. En er zal blijdschap en vreugde voor u zijn …” (Lukas 1:13-14)
Eindelijk zou Zacharias toch vader worden, en nog wel van een heel bijzonder kind. Hij moest het volk Israël voorbereiden op de komst van de lang beloofde Messias, de Redder van God.
Zacharias had grote moeite om dit nieuws te geloven. Het was echt te laat om nog een kind te krijgen. Toch werd Elizabeth inderdaad zwanger. Toen de baby geboren was, jubelde Zacharias het uit: God heeft naar Zijn volk omgezien! Zijn eeuwenoude beloften komen nu echt uit!
Begrijp je Zacharias’ aarzeling om het goede nieuws van de engel te geloven? Zijn er ook beloften van God die jij maar moeilijk durft te omarmen? Wat hindert je daarbij?