Nehemia ontving slecht nieuws

“Zij zeiden tegen mij: De overgeblevenen, die uit de gevangenschap daar in het gewest zijn overgebleven, verkeren in grote ellende en in smaad. In de muur van Jeruzalem zijn bressen geslagen en zijn poorten zijn met vuur verbrand.” (Nehemia 1:3)

Nehemia was een hoge ambtenaar aan het hof in Babel. Maar van oorsprong kwam hij uit Israël. Een groot deel van zijn volk was door koning Nebukadnezar gedeporteerd naar Babel. Zo’n 50 jaar later werd Babel veroverd door de Perzische koning Kores, die daarmee ook de macht kreeg over het gebied van Israël. Deze Kores gaf de Joden toestemming om terug te keren naar hun eigen land. Een aantal mensen deed dat, maar de situatie in het land Israël was niet bepaald rooskleurig.
Nehemia, die zelf nog steeds aan het Perzische hof verbleef, kreeg een verslag van de toestand in zijn vaderland. Daar was nauwelijks iets positiefs over te melden. De hoofdstad Jeruzalem was een puinhoop zonder beschermende stadsmuur. De bewoners waren het mikpunt van spot van andere bevolkingsgroepen in de omgeving. Geen wonder dat Nehemia als reactie op deze boodschap “ging zitten en begon te huilen.” Verderop in het verhaal zullen we lezen dat hij ook in actie kwam, maar dat had tijd nodig. Eerst ervoer hij een overstelpend verdriet.
Wij krijgen allemaal wel eens te maken met slecht nieuws. Soms heel persoonlijk, of gewoon als we in de krant lezen wat er allemaal mis gaat in de wereld. Wat doet dat met jou?

Deel artikel