“Door het geloof heeft [Mozes] Egypte verlaten zonder bevreesd te zijn voor de toorn van de koning. Want hij bleef standvastig, als zag hij de Onzichtbare.” (Hebreeën 11:27 HSV)
Mozes was een Israëliet die opgroeide aan het Egyptische hof. (Je kunt hier meer over lezen in Exodus 2.) Op een dag zag hij een struik die in brand stond zonder te verbranden. Toen hij dichterbij kwam, sprak God vanuit de struik tot hem. Die indrukwekkende ontmoeting is Mozes vast nooit meer vergeten.
God gaf Mozes de opdracht om het volk Israël uit hun slavernij te bevrijden en naar een nieuw thuisland te brengen. Hij vertelde hem ook dat de farao zich fel zou verzetten en dat de Israëlieten hem niet direct als leider zouden erkennen. Mozes zag enorm op tegen deze taak en probeerde eraan te ontkomen. Toch moest hij gaan. En God beloofde hem: “Voorzeker, Ik zal met u zijn.” (Exodus 3:12 HSV)
Aan die belofte hield Mozes zich vast. Hij ging naar de farao, kondigde Gods oordelen aan, riep het volk bijeen en leidde Israël uiteindelijk uit Egypte. Dat deed hij “zonder bevreesd te zijn voor de toorn van de koning” (Hebreeën 11:27 HSV).
In eigen kracht had Mozes dat nooit gekund. Maar hij hield zijn ogen gericht op de Onzichtbare, Die met hem meeging. Dat geloof gaf hem de moed om vol te houden.
Geloof jij dat God bij jou is, ook al zie je Hem niet? Waar baseer je dat op?