Moeten we nog steeds de oudtestamentische wet houden, zoals Mattheüs 5:18-19 lijkt te suggereren? Het korte antwoord op deze vraag is: nee, christenen zijn niet verplicht om de oudtestamentische wet na te leven, zoals opgetekend in de eerste vijf boeken van de Bijbel. We weten dit omdat veel verzen in het Nieuwe Testament deze kwestie behandelen. Wanneer we inzicht proberen te krijgen in een moeilijk gedeelte, is het een goede gewoonte om andere Bijbelgedeelten op te zoeken die ons helpen om het te begrijpen.
De wet diende als leermeester
In Galaten 3:23-26 leert Paulus ons dat de Wet diende als een “leermeester” om ons tot geloof in Jezus te brengen. De wet toont ons onvermogen om Gods geboden in eigen kracht te onderhouden. Paulus concludeert: “Maar nu het geloof is gekomen, zijn wij niet langer onder een leermeester (de Wet)”.
In Romeinen 3:19-26 zien we dat niemand gerechtvaardigd kan worden door zich aan de wet te houden, omdat we allemaal falen in onze pogingen om dat te doen. Daarentegen worden we gerechtvaardigd door geloof in Jezus, los van de wet. In Romeinen 7:6 zegt Paulus: “Wij zijn ontslagen van de Wet”. Hij zegt verder in Romeinen 10:1-4 dat Jezus “de vervulling [het einde] van de wet is tot gerechtigheid voor iedereen die gelooft”. Zie ook Galaten 2:15-21; Efeziërs 2:8-10.
Waar had Jezus het over?
Dus als we rekening houden met deze andere Bijbelverzen, wat bedoelde Jezus dan met de uitspraak van Mattheüs 5:18-19? Deze twee verzen maken eigenlijk deel uit van een langer gedeelte (Matteüs 5:17-48) waarin Jezus uitlegt wat het betekent om de Wet en de Profeten (het hele Oude Testament) te “vervullen”. De religieuze leiders van Jezus’ tijd besteedden speciale aandacht aan het gehoorzamen van de strikte juridische betekenis van de 631 geboden die in de eerste vijf boeken van de Bijbel zijn vastgelegd. Eén van hun twijfels over Jezus was dat Hij zich niet op dezelfde manier leek te houden aan deze wetten als zij (Mattheüs 12:1-2; 12:10-12; Marcus 2:23-27; 3:1-6; 7:1-5; Lucas 13:10-17; Johannes 5:2-18).
Jezus kwam om de Schrift te vervullen
In Mattheüs 5:17-19 bevestigt Jezus heel duidelijk de blijvende aard en autoriteit van de Schrift. Hij kondigt zelfs aan dat Hij gekomen is om de Schrift te vervullen – die naar Hem wijst als Gods beloofde Messias (Zie Lucas 24:25-44; Johannes 5:39-46). Dit wordt versterkt wanneer Jezus de Schriften koppelt aan het idee dat “alles” volbracht is (Mattheüs 5:18). Zoals we weten uit Johannes 19:30; Galaten 4:4-5; Efeziërs 1:10; Kolossenzen 1:15-20; en Hebreeën 1:1-4, werd deze belofte vervuld in Jezus’ leven, dood en opstanding.
Nadat Hij zijn respect voor de Schrift heeft betuigd, spreekt Jezus over de diepere betekenis van een aantal specifieke geboden. Dat doet Hij met een reeks “Jullie hebben gehoord, maar Ik zeg jullie…” uitspraken in Mattheüs 5:21-48. In plaats van de wetten terzijde te schuiven, laat Jezus zien dat de volledige betekenis van de voorschriften zoals die door God bedoeld zijn, het eigenlijk moeilijker maakt ze te houden. Om het Koninkrijk van de hemel binnen te kunnen gaan, zouden we de gerechtigheid van de religieuze leiders moeten overtreffen (Mattheüs 5:20). Jezus sluit het gedeelte af met de noodzaak voor zijn toehoorders om volmaakt te zijn, zoals God volmaakt is (Mattheüs 5:48).
De reden waarom Jezus kwam
Net zoals de toehoorders van Jezus verbaasd waren over de leer van Jezus (Mattheüs 7:28), zouden wij dat ook kunnen zijn, omdat niemand van ons volmaakt kan zijn zoals God. Dat is onhaalbaar! Maar juist daarvoor kwam Jezus naar de aarde: om ons te redden door Zijn offerdood en om ons te laten zien hoe God wil dat we leven. Wanneer we door Jezus verlost zijn, ontvangen we Zijn Geest die ons in staat stelt om te groeien in ons vermogen om de diepere betekenis van Gods geboden na te leven (Titus 3:5-8).