“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.” (Romeinen 6:4)
De begrafenis van Jezus maakte onomstotelijk duidelijk dat Hij werkelijk gestorven was. Net zo radicaal laat de doop zien dat iemand “met Christus begraven is” en een nieuw leven begint. Als het water zich boven het hoofd van de dopeling sluit, is dat een krachtig symbool dat diegene met Christus dood is voor de machten van de wereld. Vervolgens komt de dopeling weer boven water — een prachtig beeld van de opstanding uit de oude werkelijkheid van zonde en dood in een nieuw en schoongewassen leven. Zo wordt iets zichtbaar van een diepe geestelijke realiteit.
De doop is allereerst van belang voor degene die gedoopt wordt. Het is een scharniermoment in zijn of haar leven dat een grote verandering uitdrukt en helpt om radicaal te breken met het oude leven. Daarnaast is de doop een publieke verklaring tegenover andere mensen. Zoals een huwelijksplechtigheid aan alle aanwezigen laat zien dat bruid en bruidegom voortaan één zijn met alle rechten en plichten die daarbij horen, zo laat de doop zien dat de dopeling voortaan met God wil leven en zich helemaal aan Hem toewijdt. Ten derde is de doop een proclamatie van Jezus’ overwinning tegenover geestelijke machten: de nieuwe gelovige is niet langer in de macht van Satan, maar hoort nu bij Christus’ Koninkrijk.
Ben jij gedoopt? Welke betekenis hecht je daaraan?