“Zo zegt de HEERE, de God van Israël: Ik heb u gezalfd tot koning over het volk
van de HEERE, over Israël. En u zult het huis van Achab, uw heer, doden, opdat
Ik het bloed van Mijn dienaren, de profeten, en het bloed van alle dienaren van de
HEERE op Izebel zal wreken” (2 Koningen 9:6-7)
Toen God Elia opdroeg om Hazaël tot koning over Syrië te zalven en Elisa tot
profeet, wees Hij ook Jehu aan als de toekomstige koning over Israël. Deze man
zou de huidige koning Achab en zijn hele familie vernietigen omdat ze extreem
goddeloos waren. Toen Elia dit oordeel echter aan Achab aankondigde, toonde
die berouw. Daarom stelde God Zijn oordeel uit tot na Achabs dood (zie 1
Koningen 21:28-29).
Nu was de tijd gekomen om Jehu tot koning te zalven. Elisa stuurde een man uit
de profetengroep met een flesje olie naar Ramoth in Gilead, waar de officieren
van Israëls leger zich bevonden. Hij nam Jehu apart, goot de olie over zijn hoofd
en gaf Gods opdracht door om Achabs koningshuis te doden.
Jehu ging op pad om zowel koning Joram van Israël als koning Ahazia van Juda
te doden. Ook doodde hij koningin Izebel, al Achabs nakomelingen, een aantal
familieleden van Ahazia en veel afgodenpriesters. Maar Jehu bevrijdde het volk
niet van de valse godsdienst die was ingevoerd door koning Jerobeam. De
conclusie over zijn leven luidt: “Jehu wandelde niet nauwlettend en met heel zijn
hart in de wet van de HEERE, de God van Israël” (2 Koningen 10:31). En
uiteindelijk is dat wat echt telt!
Waarop beoordeel jij politieke leiders? Wat zijn de belangrijkste criteria voor goed
leiderschap?