“[Judas] zei: Ik heb gezondigd, want ik heb onschuldig bloed verraden! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? U moet maar zien. […] Hij ging heen en hing zich op.” (Mattheüs 27:4-5)
De Heere Jezus had twaalf leerlingen die Hem op de voet volgden. Eén van hen, Judas Iskariot, raakte echter diep teleurgesteld in Jezus.
De overpriesters, schriftgeleerden en oudsten van het volk wilden Jezus doden. Judas gaf hen, tegen een financiële vergoeding, de gouden tip waar en wanneer ze Jezus gevangen konden nemen zonder een volksopstand te ontketenen.
Judas’ plan lukte. Maar toen Jezus daadwerkelijk werd opgepakt en onschuldig ter dood veroordeeld, kreeg hij berouw. De priesters reageerden keihard en ongevoelig: Dat is niet ons probleem; zie het zelf maar op te lossen! Judas zag geen andere uitweg dan zichzelf op te hangen.
Wat een ontzettend treurig verhaal. Jezus’ woorden worden hier waarheid: “Wee de mens door wie de Zoon des mensen verraden wordt! Het zou goed voor die mens zijn, als hij niet geboren was.” (Markus 14:21)
Als we het gewicht van Judas’ verraad op ons in laten werken, kunnen we ons zijn wanhoop voorstellen. Toch had hij geen zelfmoord hoeven plegen. Petrus, een andere discipel, verloochende Jezus drie keer. Maar hij ontving vergeving en kreeg een verantwoordelijke positie in de vroege kerk. Een moordenaar die naast Jezus gekruisigd werd, mocht met Hem naar het paradijs gaan. Laat je nooit wijsmaken dat de dood de enige optie is. Bij God is altijd vergeving en nieuw leven mogelijk!
Wat doet Judas’ levensverhaal met jou?