Jozua trad uit de schaduw

“Op die dag maakte de HEERE Jozua groot voor de ogen van heel Israël en zij hadden ontzag voor hem, zoals zij voor Mozes ontzag hadden gehad, alle dagen van zijn leven.” (Jozua 4:14)

Mozes was “de dienaar van de Heere”, en Jozua was Mozes’ rechterhand. Zo was het altijd geweest. De huidige generatie Israëlieten had nooit anders meegemaakt. Maar de Heere zorgde er Zelf voor dat Jozua uit Mozes’ schaduw kon treden.
Toen het volk Israël uit Egypte vertrok onder leiding van Mozes, maakte God een pad voor hen dwars door de Rietzee. Daarmee toonde Hij Zijn macht, maar bevestigde ook Mozes’ leiderschap. Nu ze op het punt stonden het land Kanaän binnen te trekken onder leiding van Jozua, maakte Hij een pad voor hen dwars door de rivier de Jordaan. Op Jozua’s bevel liepen de priesters met de ark van de Heere het water in, en het water bleef als een dam staan. Het hele volk kon veilig oversteken. Zodra de priesters als laatsten de oever op klommen, hernam het water zijn loop.

Dit wonder was een teken dat “de levende God” in hun midden was (zie Jozua 3:9-10). Maar dit wonder bevestigde ook Jozua’s positie als leider. Vanaf toen had het volk voor hem evenveel ontzag als voor Mozes.
Heb jij soms het gevoel dat je in iemands schaduw staat? Hoe beïnvloedt dat jouw functioneren? Of omgekeerd: zijn er mensen die jij, misschien onbewust, in de schaduw stelt? Hoe zou je dat kunnen veranderen?

Deel artikel