“Waarom zoekt u de Levende bij de doden? Hij is hier niet, maar Hij is opgewekt.” (Lukas 24:5-6)
Deze woorden, uitgesproken op de vroege ochtend van Pasen, zijn vol verwarrende tegenstellingen. De Levende was dood, maar is weer opgewekt. Hij was begraven in de tuin van Jozef van Arimathea, maar is daar nu niet meer. Hij heeft de dood en het graf achter Zich gelaten.
Dat was de boodschap van twee mannen in stralende kleding aan een groepje vrouwen dat Jezus’ graf bezocht. Maar Jezus Zelf was er niet. Geen wonder dat de vrouwen zich geen raad wisten. Hoe moesten ze op deze woorden reageren? Kon het waar zijn dat hun Meester weer levend was geworden — net nu de realiteit van Zijn dood een beetje tot hen doordrong en al hun hoop verdwenen was?
Ja! Hoe ongelooflijk ook voor deze eerste getuigen, Jezus is echt opgestaan. Dat zet Zijn lijdensweg en kruisiging in een volledig nieuw perspectief. Jezus is daadwerkelijk de Levende, juist omdat Hij de dood heeft verslagen. Zoals Hij later aan Johannes vertelt: “Ik ben dood geweest en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheid. Amen. En Ik heb de sleutels van het rijk van de dood en van de dood zelf.” (Openbaring 1:18)
Jezus is niet meer te vinden in de graftuin. Hoe en waar zoek jij Hem wel? Wat betekent het voor jou dat Jezus de Levende is?