“Toen Simon Petrus dan hoorde dat het de Heere was, sloeg hij het bovenkleed om, want hij was ongekleed, en wierp zich in de zee.” (Johannes 21:7)
Stel je een kind voor dat lekker zit te spelen. Plotseling kijkt het op. Een flits van herkenning. Papa komt thuis! Meteen is het speelgoed vergeten. Het kind springt op, rent naar de deur en stort zich in de armen van zijn vader.
Hetzelfde gebeurt bij Petrus die druk bezig is de volle visnetten aan wal te krijgen. Zodra hij erop gewezen wordt dat de Heere Jezus op de oever van het meer staat, laat hij zijn netten in de steek en springt uit de boot om zo snel mogelijk bij Jezus te zijn. Dat is nu even het allerbelangrijkst!
Het is misschien maar goed dat niet iedereen even spontaan reageert als Petrus. Zijn collega’s brengen de boot veilig aan land en halen de vangst binnen. Maar dan komen ook zij naar Jezus toe. Ze hebben allemaal hetzelfde verlangen: bij Hem Zijn, Zijn woorden horen en tijd met Hem doorbrengen.
Een volgeling van Jezus is allereerst Zijn kind. Ja, we mogen ons inzetten voor Zijn Koninkrijk en anderen op Hem wijzen. Maar onze hoogste roeping is niet om voor Hem te werken, maar om bij Hem te zijn. Dat is wat werkelijk telt. Al het andere komt daarna.
Herken jij Petrus’ hunkering om bij Jezus te zijn? Wat trekt je zo aan in Hem?
Met dank aan Lumo Project Films (www.lumoproject.com) voor de afbeelding.