God luistert naar ons gebed

“Laat Uw oor toch opmerkzaam zijn, en Uw ogen open, om te luisteren naar het gebed van Uw dienaar, dat ik heden dag en nacht voor Uw aangezicht bid voor de Israëlieten, Uw dienaren.” (Nehemia 1:6)

Toen koning Salomo een tempel voor God had gebouwd, zei God: “Nu zullen Mijn ogen open zijn, en Mijn oren opmerkzaam zijn op het gebed van deze plaats. Want nu heb Ik dit huis verkozen en geheiligd, zodat Mijn Naam daar tot in eeuwigheid is.” (2 Kronieken 7:15-16) Maar er volgde ook een waarschuwing: als de Israëlieten Gods geboden zouden overtreden en andere goden gingen dienen, dan zouden ze hun land kwijtraken en zou God de tempel “van voor Zijn aangezicht wegwerpen.” Dat is precies wat er gebeurde. De stad Jeruzalem, inclusief de tempel, werd door het Babylonische leger verwoest. Maar zodra er (ongeveer 70 jaar later) groepen Joden terugkeerden naar hun land, werden pogingen ondernomen om een nieuwe tempel te bouwen.
Het is opvallend dat Nehemia in zijn gebed dezelfde woorden gebruikt die God eeuwen eerder uitsprak. Het lijkt wel of hij de Heere God wil vragen: ‘Geldt deze belofte nog, luistert u nog steeds naar ons ook al is de tempel verwoest en zit ik hier in Babylon in plaats van in Jeruzalem?’ Het verdere verhaal zal duidelijk maken: Ja, God luistert naar Nehemia’s gebed!
In Johannes 16:23 belooft de Heere Jezus Zijn volgelingen: “Alles wat u de Vader zult bidden in Mijn Naam, zal Hij u geven.” Daarvoor is geen tempel meer nodig. De Heere God luistert altijd en overal naar ons gebed. Wat een zegen! Wat betekenen deze woorden voor jou?

Schuld belijden

“Ik belijd de zonden van de Israëlieten, die wij tegen U begaan hebben. Ook ik en mijn familie, wij hebben gezondigd. Wij hebben het grondig bij U verdorven. Wij hebben de geboden, de verordeningen en de bepalingen, die U aan Uw dienaar Mozes geboden hebt, niet in acht genomen.” (Nehemia 1:6-7)

Nehemia bidt niet voor zijn persoonlijke welzijn, maar voor dat van zijn hele volk. Daarom belijdt hij ook schuld namens alle Israëlieten. Hij sluit zichzelf en zijn familie daar bij in. Hij voelt zich mede verantwoordelijk voor de ontrouw van zijn voorouders richting de Heere God, ook al was Nehemia zelf nog niet eens geboren toen deze zonden werden begaan.
In veel hedendaagse culturen is dat moeilijk voor te stellen. Vooral westerse mensen denken vaak sterk individualistisch. Ze voelen zich niet verantwoordelijk voor de daden van een ander. Ze zullen dus ook geen schuld belijden namens anderen.
In de Bijbel heeft zowel het individuele als het collectieve een plek. Romeinen 5 gaat daar dieper op in. Paulus legt uit hoe de zonde van één man (Adam) catastrofale gevolgen heeft gehad voor de hele mensheid. Door de overtreding van deze ene mens moeten alle mensen sterven. Daar tegenover leidt de rechtvaardigheid van één mens (Jezus Christus) tot vrijspraak en eeuwig leven voor iedereen die in Hem gelooft.
Naast deze collectieve tonen klinkt in de Bijbel ook de oproep aan ieder mens persoonlijk om zijn zonde te belijden en het geschenk van vergeving te aanvaarden. Onze redding is persoonlijk, niet collectief.
Is jouw denken vooral individualistisch of meer collectief gestempeld? Hoe beïnvloedt dat jouw blik op zonde, schuld, geloof en redding?

Deel artikel