“De tijd ontbreekt mij om te vertellen over Gideon, Barak, Simson, Jefta, David en Samuel en de profeten. Zij hebben door het geloof koninkrijken overwonnen, […] zij hebben in zwakheid kracht ontvangen, zij zijn machtig geworden in de oorlog, legers van vreemden hebben zij op de vlucht gejaagd.” (Hebreeën 11:32-34)
Het levensverhaal van Gideon eindigde in mineur. Hoewel hij veel goeds had gedaan voor Israël (zie Richteren 8:35), was hij toch geen goed voorbeeld. Hij diende de Heere God niet voor 100%. Des te verrassender is het dat we Gideons naam opnieuw tegenkomen in het bijbelboek Hebreeën. Daar wordt hij genoemd in een rijtje mensen die door geloof bijzondere dingen hebben gedaan en meegemaakt. Geloofshelden, zogezegd. Is het niet vreemd dat Gideon hier een ereplaatsje krijgt?
Laten we nog eens terugkijken. Gideon was niet dapper. Hij was bang en aarzelend. Hij geloofde God niet zomaar op Zijn woord. Hij had veel bevestiging nodig. Maar toch deed hij uiteindelijk wat God van hem vroeg. Hij vernielde een afgodsaltaar en riskeerde daarmee de woede van zijn volksgenoten. Hij viel met een klein groepje van 300 mannen een enorm leger aan. Dat paste helemaal niet bij Gideon! En daaruit blijkt juist zijn geloof. Vanuit zichzelf had Gideon dit nooit gedaan. Hij liet zich hier leiden door Gods Geest.
Gideons verdere leven was niet volmaakt. Toch wijst het boek Hebreeën ons juist op zijn gelovige daden. Daar kunnen wij een voorbeeld aan nemen. Een heel gewone man, met veel fouten en gebreken, liet zich door God gebruiken voor een belangrijke taak.
Wat voor positiefs kan jij meenemen uit Gideons levensverhaal? En welke waarschuwingen wil je onthouden?