“Jezus dan zei tegen hen: Kinderen, hebt u niet iets voor bij het eten? Zij antwoordden Hem: Nee.” (Johannes 21:5)
De Heere Jezus blijft niet op een afstand staan toekijken. Hoewel Hij Zich niet meteen bekend maakt, treedt Hij wel tevoorschijn en roept naar de vissers. Hij vraagt of ze een visje voor Hem hebben. Hun antwoord luidt kortaf: “Nee.” Ze zijn al zo gefrustreerd over hun mislukte vangst, en nu worden ze daar nog eens extra mee geconfronteerd!
Het lijkt bijna gemeen dat Jezus deze vraag stelt, terwijl Hij al weet dat ze met lege handen staan. Maar Hij roept hun teleurstelling bewust tevoorschijn. De discipelen moeten leren dat ze zonder Jezus niets kunnen doen (Johannes 15:5). Zelfs bij zo’n gewone taak die ze jarenlang professioneel en succesvol hebben uitgevoerd, hebben ze Zijn hulp nodig. Hoeveel te meer geldt dat voor hun opdracht om mensen te vangen!
De Heere God verwacht niet van ons dat wij anderen bekeren. We kunnen niemand het geloof ‘geven’ of opdringen. We kunnen het Evangelie delen, we kunnen met mensen in gesprek gaan en voor hen bidden — maar het echte ‘werk’ doet God Zelf. Soms dreigen we dat een beetje uit het oog te verliezen. Dan moeten we opnieuw leren om afhankelijk te zijn en op God te vertrouwen.
Hoe en wanneer ben jij geconfronteerd met je (on)afhankelijkheid van God? Wat heb je van die ervaring geleerd?
Met dank aan Lumo Project Films (www.lumoproject.com) voor de afbeelding.