“En God zegende [de eerste mensen] en God zei tegen hen: Wees vruchtbaar, word talrijk, vervul de aarde en onderwerp haar, en heers over de vissen van de zee, over de vogels in de lucht en over al de dieren die over de aarde kruipen!” (Genesis 1:28)
In het eerste Bijbelboek lezen we hoe de wereld begon. God schiep een prachtige aarde vol planten, bloemen en dieren. Vervolgens schiep Hij de eerste mensen. Zij verschilden wezenlijk van alle andere schepselen: ze waren Gods evenbeeld (zie Genesis 1:26-27). Aan hen vertrouwde God het beheer van Zijn schepping toe. Dat is een grote verantwoordelijkheid!
De eerste mensen kregen kinderen, en door vele generaties heen is de hele wereldbevolking uit hen voortgekomen. Zo wilde God het ook; Hij gaf hen expliciet de opdracht om vruchtbaar te zijn en talrijk te worden. Al deze mensen samen hebben nog steeds het beheer over de aarde. Ze genieten een aanzienlijke mate van autonomie en verantwoordelijkheid. In tegenstelling tot planten of dieren, hebben mensen de mogelijkheid om hun omgeving op significante wijze te beïnvloeden en te bepalen hoe zij hun leven willen vormgeven.
Psalm 8 is een lied over dit thema. De dichter is onder de indruk van de grootheid van God en vraagt zich verwonderd af waarom Hij de mens zoveel eer en macht geeft. “U doet hem heersen over de werken van Uw handen, U hebt alles onder zijn voeten gelegd” (Psalm 8:7).
Op welke gebieden voel jij je autonoom, vrij om je eigen weg te bepalen? Hoe geef je dat vorm?