“Jechizkia was echter zo hoogmoedig geworden dat hij zich niet dankbaar toonde voor de weldaad die hem was bewezen. Zo riep hij Gods toorn over zich af, en ook over Juda en Jeruzalem.” (2 Kronieken 32:25 NBV21)
Koning Hizkia en zijn volk waren op wonderlijke manier ontsnapt aan de Assyrische aanval. Dat nieuws werd in de wijde omgeving bekend. Mensen uit allerlei landen waren onder de indruk van Gods macht en kwamen Hizkia geschenken brengen. Ook zijn bovennatuurlijke genezing werd in binnen- en buitenland besproken en maakte hem beroemd. Na verloop van tijd steeg die roem Hizkia naar het hoofd.
Het boek Kronieken beschrijft hoeveel zegeningen Hizkia ontving — maar ook hoe God hem op de proef stelde “om alles te weten wat er in zijn hart omging” (2 Kronieken 32:31 HSV). Toen bleek dat de koning die aanvankelijk een verbond met God sloot en op Hem vertrouwde, hoogmoedig was geworden. Hij toonde zich niet werkelijk dankbaar voor Gods hulp. Dat riep Gods toorn op.
Sommige mensen geloven in God zolang hun leven op rolletjes loopt, maar haken teleurgesteld af bij tegenslag. Anderen, zoals Hizkia, beseffen juist in crisissituaties dat ze God nodig hebben, maar vergeten Hem zodra het weer beter met hen gaat. Herken jij jezelf in één van beide typen mensen? Hoe kan het levensverhaal van Hizkia jou helpen om in afhankelijkheid van God te leven, in ingrijpende crises én in tijden van voorspoed?