“David zei tegen hem: Wees niet bevreesd, want ik zal u zeker goedertierenheid bewijzen omwille van uw vader Jonathan.” (2 Samuel 9:7 )
David had zijn vriend Jonathan beloofd om hem en zijn kinderen goed te behandelen. Nu David een machtige positie had gekregen, was de tijd gekomen om deze belofte na te komen. Jonathan zelf was al gestorven, maar één van zijn zonen leefde nog. In plaats van de hele familie van de vorige koning uit te moorden, zoals in die tijd gebruikelijk was, bewees David aan Jonathans zoon “de goedertierenheid van de Heere”. Hij gaf hem alle akkers van zijn grootvader Saul terug en nodigde hem uit om altijd bij de koning aan tafel te eten, “als een van de zonen van de koning.
Davids goedheid was buitengewoon. Ze werd waarschijnlijk ingegeven door zijn liefde voor Jonathan. Eeuwen later toonde de grote Zoon van David de alles overtreffende goedheid van God tegenover zondaars door in hun plaats te sterven en ze weer te benoemen als “erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus” (Romeinen 8:17).
In Openbaring 3:20-21 zegt Jezus dat Hij de maaltijd wil delen met iedereen die Hem welkom heet, en dat wie Hem trouw blijft, met Hem in Zijn troon mag zitten. Met andere woorden, Hij behandelt gelovigen als zonen van de Allerhoogste! Dat is pure genade, niet gebaseerd op enige verdienste van deze zondaren, maar alleen op Gods liefde.
Jonathans zoon aanvaardde Davids goedheid nederig. Neem jij Gods aanbod van genade aan?