“Dit weten wij toch, dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam van de zonde tenietgedaan zou worden en wij niet meer als slaaf de zonde zouden dienen.” (Romeinen 6:6)
Zelfs als we het gevoel hebben dat we onze eigen keuzes maken, kunnen we van nature niet rechtvaardig en zondeloos leven. Onze wil is door de zonde aangetast, en daarom is er “niemand die goeddoet, zelfs niet één” (Psalm 14:3; 53:4). We zijn verslaafd aan zonde en we hebben Jezus nodig om ons uit haar macht te bevrijden.
Jezus werd gekruisigd en stond op uit de dood. De apostel Paulus gebruikt dezelfde woorden om uit te leggen wat er gebeurt als we tot geloof komen: ons “oude zelf” wordt gekruisigd met Jezus en we worden met Hem opgewekt om een nieuw leven te gaan leiden.
De macht van de zonde is dus gebroken op het moment dat we tot geloof komen, maar het duurt een heel leven om onszelf er helemaal aan te ontworstelen. Paulus wist dit uit ervaring en schreef over zijn worstelingen: “Wat ik namelijk teweegbreng, doorzie ik niet, want niet wat ik wil, dat doe ik, maar wat ik haat, dat doe ik. … Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik” (Romeinen 7:15-19).
Toch is de situatie niet uitzichtloos. Uiteindelijk zullen we volledig van de zonde bevrijd worden. Dankzij Jezus!

